Oddział Intensywnej Opieki Defensywnej
1 listopada 2026
Dziś pochylimy się nad problemem, który trapi Lechię od lat, rozbierając na mniejsze czynniki kilka poprzednich sezonów.
Nasz pacjent ma osiemdziesiąt jeden lat. Jest najwspanialszym klubem na świecie, niemniej od kilku lat zgłasza dolegliwosci, związane z nadmiernym traceniem goli. Objawy potrafiły chwilowo ustawać, remisja trwała na przykład w sezonie 2023/24, jednakowoż potem dolegliwości wracały z ogromną siłą.
Cofnijmy się do ery Piotra Stokowca. Bez cienia wątpliwości, obecnego trenera Polonii Warszawa uznajemy za ostatniego trenera, który w Lechii zbudował realnie silną formację defensywną działającą długofalowo. Pierwszy pełen sezon pracy Stokowca skończył się stratą trzydziestu ośmiu bramek - a co ważne, wtedy sezon trwał trzydzieści siedem kolejek, a nie trzydzieści cztery. W ówczesnej kampanii, w której Lechia do końca biła się o tytuł mistrzowski, mniej goli stracił tylko Piast Gliwice, a dokładnie tyle samo Legia Warszawa, która wygrała bój o drugie miejsce w lidze zarówno tzw. bezpośrednim starciem, ale wygrałaby też bilansem bramkowym - Warszawianie strzelili wówczas o jednego gola więcej. Średnia traconych goli wynosiła 1.03 gola na mecz. Imponujący wynik.
Sezon 2019/20 był już znacznie gorszy, lecz trzeba przyznać, że był to jedyny pod kątem budowy obrony sezon Piotra Stokowca. Lechia straciła wówczas 50 goli, gdzie najskuteczniejszy w obronie zespół, którym swoją drogą znowu był Piast Gliwice zaledwie 32. Piast sezon zakończył na trzecim miejscu, Lechia na czwartym, więc różnica też nie była bardzo wysoka, niemniej dysproporcja w poczynaniach defensywnych obu zespołów była wyraźna. Średnia straconych goli na mecz wyniosła 1.35.
Rok później Lechia znowu straciła 37 bramek. Tym razem jednak sezon był krótszy, bo składal się zaledwie z trzydziestu spotkań, zatem tym razem średnia goli traconych wyniosła 1.23. Na wynik Biało-Zielonych złożyło się kilka większych wpadek, pokroju trzy bramki stracone od Rakowa Częstochowa w drugiej kolejce, a tyle samo dołożył nam Górnik zaledwie tydzień później. W owym sezonie, trzy sztuki potrafił nam także zaaplikować Lech, co poskutkowało takim a nie innym wynikiem na koniec sezonu.
Dobrym w obronie sezonem był wspólny sezon pracy Piotra Stokowca i Tomasza Kaczmarka, czyli kampania 2021/22. Gdańszczani stracili wówczas 39 goli w 34 spotkaniach, co przyniosło średnią 1.15 gola na mecz, czyli drugi najlepszy wynik w naszym zestawieniu. Runda wiosenna mogła już wówczas budzić jednak niepokój. Lechia przestała wówczas wygrywać na wyjazdach, niekiedy miała bardzo dużo szczęścia (mecz z Lechem Poznań u siebie, wygrany 1:0 w lutym 2022 - po dziś dzień nie wiem, jakim cudem zagraliśmy tam na zero z tyłu) a zamykała sezon trzema golami straconymi w Częstochowie. Kto by wowczas pomyslał, co wydarzy się już za rok…
Traumatyczny, zakończony spadkiem sezon 2022/23 to był prawdziwy spektakl defensywny Biało-Zielonych. 56 goli straconych w 34 spotkaniach, dające “imponujące” 1.65 gola traconego na mecz, to wynik absolutnie haniebny. Ani Tomasz Kaczmarek, ani Marcin Kaczmarek, ani czarodziej z Chlorakisu, David Badia nie odmienili oblicza defensywy Lechii, której zdarzały się takie kwiatki jak piątka przyjęta w Poznaniu, czwórka w Częstochowie czy Radomiu, trójka w Gdańsku od Lecha i znowu Rakowa, w Płocku od Wisły, sezon wieńczony kolejną trójką przyjętą od Zagłębia Lubin, które wbiło Lechii ostatni gwóźdź do trumny. Rany boskie, co to był za sezon, oby nigdy więcej.
Wreszcie możemy za coś pochwalić. Oczywiście prawda jest taka, że po raz pierwszy od piętnastu lat Lechia mierzyła się z rywalami z poziomu 1. Ligi a nie Ekstraklasy, niemniej w dalszym ciągu fakty są takie, że straciliśmy wówczas 34 gole, co dało średnią dokładnie jednej bramki traconej na mecz. Aż czternaście razy w tym sezonie Lechia zagrała na zero z tyłu! Drużyny takie jak Polonia Warszawa czy Znicz Pruszków nie dały rady strzelić bramki Lechii w obu spotkaniach - zarówno u siebie jak i na wyjeździe. Wynik móglby być nawet jeszcze lepszy, ale wpadka w Sosnowcu, gdzie Lechia przyjęła pięć sztuk, czy ostatni mecz sezonu w Legnicy, gdzie rozprężeni Biało-Zieloni stracili cztery gole, co warto jednak odnotować - nie miało już znaczenia w kontekście rozgrywek.
Współdzielona przez Szymona Grabowskiego i Johna Carvera kampania 2024/25 zakończona dość szczęśliwym ale jednak utrzymaniem, w defensywie nie była tak udana jak końcowy rezultat sezonu. Lechia straciła aż 59 goli i zamknęła sezon z wynikiem 1.74 gola traconego na mecz. Gdańszczanie zapłacili niemałe frycowe, za brak odpowiedniego wzmocnienia środka obrony (do Lechii przyszedł wówczas tylko Bujar Pllana - ocenę pozostawiamy Wam) i zagrała kilka “spektakularnych” spotkań w obronie, pokroju aż czterech sztuk przyjętych od Puszczy Niepołomice. Trzy bramki potrafił zaaplikować nam w Poznaniu Lech, czy GKS Katowice w Gdańsku, To nie był dobry sezon w obronie, zwiastował dalsze problemy, ale do tego za chwilę.
John Carver lubił rozmawiać. Lubił opowiadać. Po drugiej i trzeciej kolejce usłyszeliśmy “W ciągu dwóch spotkań straciliśmy już 6 bramek, czyli średnio 3 gole na mecz. Jeżeli będziemy wciąż tak dużo tracić bramki, to spadniemy z ligi.” a także “Straciliśmy sześć goli w dwóch meczach. Mogę Was jednak zapewnić, że ciężko pracujemy nad tym aspektem”. Cóż. Sprawdźmy zatem raz jeszcze jaki ta “praca” przyniosła rezultat. Ano taki, że Lechia straciła SZEŚĆDZIESIĄT PIĘĆ goli co skończyło się wynikiem 1.91 traconego gola na mecz i - jakżeby inaczej - spadkiem z ligi. Zwłaszcza wiosna bolała nas najbardziej, bo Lechii ładował każdy jak chciał i ile chciał. Ostatnie cztery mecze, to trzy sztuki przyjęte od Radomiaka, trzy sztuki od Widzewa, dwie od Legii i trzy od Termaliki. John Carver choćby swoim upartym stawianiem na Alexa Paulsena, przyczynił się w pewnym sensie do spadku z ligi (bo jednak sportowo Lechia wówczas się utrzymała - gdyby płaciła w terminie nie odjętoby jej pięciu punktów i nawet tak tragiczny wynik goli straconych dałby utrzymanie) i z całą pewnością nie zbudował on solidnej defensywy - nawet Matej Rodin, tak na początku chwalony wyglądał w drugiej części sezonu jak dziecko we mgle. Trener Carver do dziś kultywuje wesoły w obronie futbol, bo jego Radomiak w czterech prowadzonych przez niego meczach stracił dziesięć goli i odpadł z Pucharu Polski z drugoligową Avią.
Dość mocno do obecnej sytuacji Lechii pod kątem goli traconych, przyczyniły się pierwsze cztery mecze, gdzie Lechia grała mocno przemeblowanym składem i we wszystkich czterech nie grali nasi obecni podstawowi środkowi obrońcy. Przez te cztery spotkania Gdańszczanie stracili dziewięć goli, lecz czy zrobiło się lepiej? Lechia, mimo że jest liderem, straciła już 21 goli i gorzej od niej bronią tylko Stal Mielec (między innymi za sprawą Biało-Zielonych którzy załadowali jej siódemkę), Stal Rzeszów i Unia Skierniewice. Nawet jak wygrywamy, to tracimy gole (tylko jeden mecz na zero z tyłu - w 5. kolejce z Pogonią Siedlce) a sześć goli straconych z Jagiellonią jest już bardzo niepokojące.
Trener Lupashko ma niełatwe zadanie przed sobą. Lechia przyzwyczaiła nas już, do gry dość efektownej i że w jej meczach nie można się nudzić, tak jest i teraz, ponadto trener umie reagować na wydarzenia boiskowe co w tym wypadku nas akurat uspokaja. Niemniej bez wzmocnień w obronie, to nawet w przypadku awansu do Ekstraklasy (w który bardzo wierzymy!) to pobyt w niej może skończyć się brutalnie i bardzo szybko. Apelujemy gorąco o zrobienie solidnych wzmocnień w pierwszej linii - najlepiej jeszcze zimą.
REKLAMA